Film Köşesi: Florence Foster Jenkins

95247489-Meryl_Streep_Florence-ARTS-large_trans++d7Z3aWc32h9vKS1D_uhbdAUzLbKbe7kM5rzI0wypcBA

“People may say I couldn’t sing, but no one can say I didn’t sing.”

Yazıya nasıl başlangıç yapacağıma karar veremediğimden, bu alıntıyla başlamak istedim. Filmde geçen bu cümle sanırım gerçekte de Florence Foster Jenkins’in kullandığı bir cümleymiş.

New York’lu bir ‘socialite’ olan Florence Foster Jenkins, aynı zamanda amatör olarak sopranoluk da yapıyormuş. Aslında bakınca çok ilginç bir hayata sahip olan Jenkins, sesinin ne kadar kötü olduğunun farkında değilmiş. Tabii bunda farklı bir yapıda ama duygusal bir ilişkisinin bulunduğu St. Clair Bayfield’ın Jenkins’i izlemeye gelen basın mensuplarına rüşvet verip, sıradan izleyicileri de özenle seçmesinin katkısı varmış.

İlginç bir hayata sahip olan pek çok kişi gibi, Jenkins’in hayatı da Hollywood’un gözünden kaçmamış tabii. Stephen Frears’ın (Philomena) yönetmenliğini yaptığı, bu filmde senaryoyu yazan isimse Nicholas Martin diye birisiymiş. İlk uzun metrajlı film senaryosunu yazan Martin’in bu konuda biraz zayıf olduğu çok belli, öyle ki filmin en zayıf yanı bence tartışmasız bir şekilde senaryosuydu. Meryl Streep’in Florence Foster Jenkins’i canlandırdığı filmde, Hugh Grant de St. Clair Bayfield’ı canlandırmış. Bu ikiliye eşlik eden isimler arasındaysa Rebecca Ferguson ve Simon Helberg (The Big Bang Theory) de vardı. Sonuç olarak aktörlerden gelen performanslarda pek göze batan bir zayıflık yoktu, Meryl Streep’in Julie & Julia’dakine benzer bir “over-the-top” performans sergilemesi, kendisine kısa bir aradan sonra yeniden ödül sezonunun yollarını açacak diye düşündürüyor pek çok kişiye.

Jenkins’in hayatının anlatıldığı film çok farklı yönlere gidebilirmiş. Tamamen komedi olma yolunu seçip dramatik anlardan uzaklaşabilirlermiş. Ya da insanların kendi haklarında yapılan olumsuz eleştirileri dinlememesi üzerine “ilham verici” bir film de olabilirmiş. Fakat hem komedi hem de dramayı bir araya getirmeye çalıştıklarından ortaya aşırı karışık ve yetersiz bir film çıkmış. Komedi anlarında çok başarılı olan film, dramatik zamanlarında ne yazık ki baya çuvallamış. İkisinin ortalaması bari olsun mantığıyla benim filme notum C-, eğer daha hafif ve eğlenceli bir film yapsalarmış daha başarılı olurlarmış. Filmin MVP’si ise tabii ki Meryl Streep.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s